Menu

Dat waarme hert

de tiid dat it nachts tafriest
fynt sy har waarme hert werom
siket de redens, siket fjoer
en giet oer lange fearten

blom fan froast, rook fan iis
se komme oan mei dizze noardewyn
alles swijt en allinne te riden
as snie de himel ynlûkt

reid dat bûcht, izer flammet,
it tinken kleuret winterblau
en sy rydt fier de frije wrâld yn
op sterk iis streket hout

de feart in mar fan widens
fynt sy har paad yn it ljocht fan snie
dit binne de dagen sûnder wekken
langstme triuwt har yn ‘e rêch

se wit: se rydt it lêste
wa ’t waarm is, komt tichterby
de iisfûgel dûnset nei syn jûne
en leafde is it hert deunby


Dat warme hart

de tijd dat het ’s nachts aanvriest
vindt zij haar warme hart terug
zoekt de schaatsen, zoekt vuur
en gaat over lange vaarten

bloem van vorst, geur van ijs
ze komen aan met deze noordenwind
alles zwijgt en alleen te schaatsen
als sneeuw de hemel intrekt

riet dat buigt, ijzer vlamt,
het denken kleurt winterblauw
en zij schaatst ver de vrije wereld in
hout maakt streken op sterk ijs

de vaart een meer van wijdte
vindt zij haar pad in het licht van sneeuw
dit zijn de dagen zonder wakken
verlangen duwt haar in de rug

ze weet: ze schaatst het laatste
wie warm is, komt dichterbij
de ijsvogel danst naar zijn avond
en liefde is het hart nabij

Lyrics: Albertina Soepboer // Music: Pedro Rodrigues // Dutch translation: Albertina Soepboer