NYNKE LAVERMAN komt uit een klein dorpje in Friesland, studeerde in 2002 af aan de Academie voor Kleinkunst in Amsterdam en vond het jaar daarop de Friese fado uit. Haar debuutalbum bestond uit door haar vertaalde gedichten van J.J. Slauerhoff die zij zong op muziek uit de Portugese fadotraditie. De melancholie en de puurheid van SIELESÂLT raakte een groot publiek, Nynke was door het hele land te zien en het album behaalde de gouden status. Voor haar Slauerhoff-vertalingen ontving Nynke de Piter Jellespriis, een literaire prijs.

Van de kroegen in Lissabon naar het straatleven in Mexico City. Samen met dichteres Albertina Soepboer toog zij in de zomer van 2005 naar deze rauwe stad om haar tweede programma en album DE MAISFROU uit te broeden. Albertina schreef het grootste deel van de teksten. Mexicaanse, Cubaanse en Argentijnse invloeden kwamen de muziek binnen en zorgden voor een uitbundiger album, waarop Nynke meer kleuren laat zien. Wederom in haar moedertaal, het Fries. 

De Maisfrou tourde twee seizoenen langs de Nederlandse theaters en werd in juni 2007 afgesloten met DE NACHT VAN DE MAISFROU. Deze laatste voorstelling in de theatertuin in Rijs werd vastgelegd en eind 2007 op DVD en CD uitgebracht, samen met de documentaire DIT IS GJIN BEGJIN die Robertjan Brouwer over De Maisfrou maakte. De documentaire ging in première op het Noordelijk Filmfestival in Leeuwarden. In juli van dat jaar stond ze met haar muzikanten voor een tot op de laatste stoel bezet Concertgebouw in Amsterdam.

Het was tijd voor een nieuw avontuur. Nynke vertrok naar Mongolië en leefde een maand bij een nomadenfamilie op de steppe ter voorbereiding van haar derde album, NOMADE. Zij gaf zichzelf de opdracht ditmaal alle teksten zelf te schrijven. Haar verblijf in dit machtig uitgestrekte land, bij mensen die alsmaar op trektocht zijn en een cultuur vol rituelen en tradities kennen, bleek hiervoor een zeer vruchtbare voedingsbodem. Na het schrijven van de teksten, maakte zij samen met gitarist Ward Veenstra het merendeel van de muziek, waarin westerse popinvloeden, Friese fanfare-elementen en elektronica opduiken. Ook ging zij een aantal internationale samenwerkingsverbanden aan met o.a. het City of Prague Philharmonic Orchestra en de Ijslandse producer/engineer Valgeir Sigurdsson, die een aantal nummers mixte.

Het album kwam uit op 14 maart 2009. Op die dag vond de première van de concerttour eveneens plaats, in het Muziekgebouw a/h IJ in Amsterdam. Naast een tournee langs de theaters, deed Nynke met NOMADE ook de clubs en festivals aan, vanwege het stevige potentieel van de nummers. Als kroon op de ontdekkingstocht ontving zij in 2010 een Edison voor NOMADE en kreeg zij in datzelfde jaar de Friese Popprijs.

Verder werkte zij als zangeres/actrice mee aan verschillende producties van Tryater, aan 'Fado Blue' met Fernando Lameirinhas en JW Roy, 'In de ban van Bannink' met Holland Symfonia, 'Cecilia' van Orkater en 'Leonard Cohen in het Fries' (CD/DVD) waarop zij het nummer ‘Hallelujah’ vertolkt. Zij gaf concerten met het Magogo Kamerorkest, het NNO en het Metropole Orkest. Op 5 mei 2009 werkte zij als solist mee aan het 5 mei-concert op de Amstel. In 2010 werkte zij samen met Noord Nederlandse Dans. Met choreograaf Stephen Shropshire en elektronisch componiste Anne Parlevliet maakte zij de voorstelling TIDAL, een ontmoeting tussen stem en lichaam, klank en beweging. Ook vertaalde zij dat jaar het stuk 'Macbeth' van Shakespeare in het Fries voor toneelgezelschap Tryater.

Momenteel ontwikkelt zij een nieuw album dat in 2012 zal verschijnen.