De parse oer it album 'Sielesālt':

De melancholie van de fadista's lijkt Laverman met de paplepel ingegoten. Met name in een ingetogen stuk als Angśstia houdt ze de zinderende emotie heel fraai binnen de perken, terwijl bij Branco soms net te veel pathos door de kieren sijpelt. Ook muzikaal is Sielesālt een verademing. De vier muzikanten onder leiding van 'slachwurker' Sytze Pruiksma springen vrijer en avontuurlijker om met het strenge idioom van de fado dan de meeste van hun Portugese collega's. Een sterke vondst is de combinatie van gitaren en marimba.

Ton Maas
Volkskrant, 5 augustus 2004

Fado en Frysk dat hat wol wat. Beide is it mankelike net frjemd en foaral Friezen binne krekt even sentimenteler as hja witte wolle. Gefoelens op papier sette dat giet noch, der oer prate wurdt al dreger, mar der oer sjonge mei it hert op 'e tonge, dat is mar foar in inkeling weilein. Foar Nynke Laverman bygelyks, want op har nije cd, 'Sielesālt', leit hja hast letterlik har siel bleat. Mei passy en op in wize as wie de fado har mei har earste brij ynjūn, makket de sjongeres śs dielgenoat fan har gefoelslibben, it 'sālt', mar ek it 'swiet'. Ofgeande op har linige, klankrike en suvere stim liket der neat moaier as swolgje yn smert en swalkje yn iensume, swarte nachten. En dan mar smachtsje nei de prins (of prinses) op it wite hynder. Sūnder omhaal ymponearjend wat Laverman op dizze skiif hearre lit. Net yn it lźste plak troch de karakteristike ynbring fan har fakkundige begelieders: Herman Woltman op gitaar, Carel van Leeuwen op sello, Wytze van der Meer op kontrabas en Sytze Pruiksma efter it slachwurk. En as Barend en Van Dorp keardels binne, noegje hja dit Fryske fado-fenomeen op 'e nij śt, en no foar harren Euro-program yn Portugal. Seker as de mannen fan Advocaat, wat net te hoopjen is, śtskeakele wurde. Want wat is dan moaier en tapasliker as dit heilsume 'Sielesālt' as pleister op it sear.

Oene W. Nijdam
Leeuwarder Courant, 18 juny 2004


De parse oer de foarstelling 'Sielesālt':

SIELESĀLT IS BALSEM VOOR DE GEEST

De voorstelling Sielesālt (Zielenzout) maakt deel uit van de serie Nieuwe Theatermakers die normaliter in Provadja worden geprogrammeerd. De grootte van het decor deed echter besluiten om uit te wijken naar de Reaalzaal van De Vest. Voor het decor was daar genoeg ruimte, voor de fans van Nynke Laverman niet. Er waren twee keer zoveel belangstellenden dan er stoelen zijn.
Een voorstelling van de Friese Nynke Laverman is dan ook een belevenis. (...)
Zo tenger en broos als de zangeres op het grote podium oogt, zo vol en krachtig is haar optreden. Van het eerste tot het laatste moment staat zij midden in het verhaal dat zij zowel in de voordracht als in de liederen te vertellen heeft. Ze zingt niet alleen met een bijzondere soepele stem haar fado’s, ze kruipt er ook nog eens helemaal in. Met heel haar lijf en leden brengt ze alle emoties van haar Friese fado’s op het publiek over. Haar voordracht brengt ze met een mengeling van vrolijke emotie en melancholie zonder daarbij in schmieren te vervallen. Alle overgangen tussen gesproken tekst en zang zijn zo vloeiend dat er één geheel ontstaat en dat zelfs hen, die geen Fries verstaan, nog steeds geboeid blijven luisteren.
Met een muzikale begeleiding, die afwijkt van de begeleiding bij de traditionele fado, bereikt Laverman dat haar voorstelling niet alleen dynamisch, maar ook theatraal aan kwaliteit wint. Nynke Laverman wist met haar Sielesālt op een zoete wijze tot diep in de ziel van haar publiek door te dringen. De muisstille zaal genoot dan ook hoorbaar, er viel zelfs geen kuchje.

Bob de Mon
Alkmaarsche Courant, 22 desimber 2004

Met veel gevoel voor timing proeft ze als het ware de teksten, dan weer gepassioneerd, dan weer ingetogen, maar nergens overdreven theatraal. Je hoort en beleeft datgene wat een fado zo aantrekkelijk maakt: harstocht, weemoed en verlangen tegelijkertijd.
(...)In de vertolking van Laverman doet de saudade uit Leeuwarden niet onder voor die van Lissabon. Een zangeres van wie we nog veel kunnen verwachten.

Frans Leenderts
Zwolse Courant, 9 december 2004

FRYSKE FADO'S NYNKE LAVERMAN GEAN TROCH HERT EN SIEL

Noch mar 24 jier is se, de Fryske fado-sjongster Nynke Laverman. Ast har op it poadium allinnich mar stean sjochst, leauwst it daalks, mar net at se har mūle iependocht om te sjongen. Dan is it krekt as hat se alles yn it libben al meimakke: leafde, langstme, fertriet, ferlies, ja koartsein eltse emoasje. It komt der op del, dat Nynke Laverman al fado-sjongend har jierren fier foarśt is.
(...)Har moaie stim wit se mei gemak nei eltse nuānse om te būgjen en har linige toanfersieringen binne gjin keunskes, mar uteringen fan hertstocht. It fantastyske kombo folget har yn alles, tsjinstber as it is. It is net in spesifyk fado-kombo, mar it leit, krekt as de sjongster, de siel fan de fado yn djipste wźzen bleat.

Rennie Veenstra
Nieuwe Dockumer Courant, 25 oktober 2004

NYNKE SJONGT FADO'S HELDER EN MEI PASSY

Foar mannich artyst om oergeunstich fan te wurden, it gemak en de natuerlikens wźrop ’t de sjongster har publyk yn ’e mjitte kaam.

Oene W. Nijdam
Ljouwerter Krante, 9 oktober 2003

FANTASTISCH CONCERT NYNKE LAVERMAN IN DE SCHIERSTINS

Een uitverkochte zaal genoot zaterdag 25 september van haar glaszuivere stem, de intense beleving waarmee ze de melancholische Portugese liederen voordroeg en haar mimiek.

Nieuwsblad van Noord-Oost Friesland, 1 oktober 2004

Nog mooier zong fadozangeres Nynke Laverman. Ondersteund door een ensemble, vertolkte Laverman op schitterende wijze enkele in het Fries vertaalde gedichten van de beroemdste Friese dichter aller tijden: Jan Jacob Slauerhoff.

Ward Wijndelts
NRC Handelsblad, 1 maart 2004

Twee weken geleden zorgde zij voor de klinkende finale van een dichtersavond op Terschelling, vorige week redde zij in Leeuwarden het Frysk Boekefeest en gistermiddag vormde Nynke Laverman met haar ‘fadoband’ opnieuw de apotheose van een Fries literair programma, nu op de ‘Dag van de Friese literatuur’ in Felix Meritis in Amsterdam.
Bewees de Portugese zangeres Cristina Branco dat de gedichten van Jan Jacob Slauerhoff zich lenen om in Portugese vertaling als fado’s te worden gezongen, Laverman bewijst dat dit ook in het Fries kan. Een opmerkelijke wedergeboorte van de poėzie van deze rusteloze scheepsarts, die, hoewel zij in het Nederlands is geschreven en nog steeds veel gelezen wordt, tot dusver niemand tot Nederlandstalige fatumliederen wist te inspireren.

Pieter de Groot
Leeuwarder Courant, 1 maart 2004