NYNKE LAVERMAN komt út Weidum, studearre yn 2002 ôf oan de Akademie voor Kleinkunst yn Amsterdam en fûn it jier dêrop de Fryske fado út. Har debútalbum bestie út troch har oersette gedichten fan J.J. Slauerhoff dy’t sy song op muzyk út de Portugeeske fadotradysje. It mankelike en it pure fan SIELESÂLT rekke in grut publyk, Nynke wie troch it hiele lân te sjen en it album behelle de gouden status. Foar har Slauerhoff-oersettingen krige Nynke de Piter Jellespriis, in literêre priis.

Fan de kroegen yn Lissabon nei it strjitlibben yn Meksiko Stêd. Tegearre mei dichteres Albertina Soepboer reizgen sy yn ’e simmer fan 2005 nei dizze rauwe stêd om Nynke's twadde programma en album DE MAISFROU út te brieden. Albertina skreau it grutste diel fan de teksten. Meksikaanse, Kubaanse en Argentynske ynfloeden kamen de muzyk yn en soargen foar in útbundiger album, wêrop’t Nynke mear kleuren sjen lit. Op ’e nij yn har memmetaal, it Frysk. 

DE MAISFROU toerde twa seizoenen lâns de Nederlânkse teaters en waard yn juny 2007 ôfsletten mei DE NACHT VAN DE MAISFROU. Dizze lêste foarstelling yn de teatertún yn Riis waard fêstlein en ein 2007 op DVD en CD útbrocht, tegearre mei de dokumintêre DIT IS GJIN BEGJIN dy’t Robertjan Brouwer makke oer De Maisfrou. De dokumintêre gie yn premiêre op it Noardelik Filmfestival yn Ljouwert. Yn july fan dat jier stie se mei har muzikanten foar in útferkocht Concertgebouw yn Amsterdam.

It wie tiid foar in nij aventoer. Nynke gie nei Mongoalje en libbe in moanne by in nomadefamylje op de steppe as tarieding op har tredde album, NOMADE. Sy joech harsels de opdracht dizze kear sels alle teksten te skriuwen. Har ferbliuw yn dit machtich útstrekte lân, by minsken dy’t hieltyd ûnderweis binne en in kultuer fol rituelen en tradysjes kenne, bliek in hiel fruchtbere boaiem. It jier 2008 naam sy de tiid foar it ûntwikkeljen fan it album. Nei it skriuwen fan de teksten, makke sy tegearre mei gitarist Ward Veenstra it grutste part fan de muzyk, wêryn’t westerske popynfloeden, Fryske fanfare-eleminten en elektroanika opdûke. Ek gie sy in oantal ynternasjonale gearwurkingen oan mei û.o. it City of Prague Philharmonic Orchestra en de Iislânske producer/engineer Valgeir Sigurdsson, dy’t in pear nûmers mikste.

It album kaam út op 14 maart 2009. Op dyselde dei fûn de premiêre fan de konserttoer plak yn it Muziekgebouw a/h IJ yn Amsterdam. Nêst in rige foarstellings yn de teaters, die Nynke mei NOMADE ek de klubs en festivals oan, fanwege it stevige potensjeel fan de lieten. As kroan op de ûntdekkingstocht krige sy yn 2010 in Edison foar NOMADE en wûn sy ek dat jier de Fryske Poppriis.

Fierder wurke sy as sjongeres/aktrise mei oan ferskate produksjes fan Tryater, oan 'Fado Blue' mei Fernando Lameirinhas en JW Roy, 'In de ban van Bannink' mei Holland Symfonia, 'Cecilia' fan Orkater en 'Leonard Cohen in het Fries' (CD/DVD) wêrop’t sy it nûmer ‘Hallelujah’ fertolket. Sy joech konserten mei it Magogo Kamerorkest, it NNO en it Metropole Orkest. Op 5 maaie 2009 wurke sy as solist mei oan it 5 maaie-konsert op de Amstel. Yn 2010 wurke sy mei Noord Nederlandse Dans. Tegearre mei koreograaf Stephen Shropshire en elektroanysk komponiste Anne Parlevliet makke sy de foarstelling TIDAL, in moeting tusken stim en lichem, klank en beweging. Ek fertaalde sy dat jier it stik 'Macbeth' fan Shakespeare nei it Frysk foar toanielselsskip Tryater.

Op it stuit ûntwikkelet sy in nij album, dat yn 2012 ferskine sil.